کاش سیلی گردد این اشک غمش کآید زچشمم          تا مگر ویران کند بنیاد عمرم را بمیرم

 

می‌زنم خود لاف عشق اما شود ثابت زمانی                چون رسم بر کوی جانان جان دهم آنجا بمیرم